... elephant heaven

Ja jonges, zet Thailand maar allemaal op jullie lijstje! Deze manier van reizen bevalt ons inderdaad, zeker als we zo een paar dagen op dezelfde plaats kunnen blijven en echt verkennen en vooral... beleven. (boodschap aan onze werkgevers: volgend jaar weer van dat!)

We hebben telkens vooral geschreven over de dingen die we gedaan hebben, van waar naar waar, maar eigenlijk is deze vakantie veel meer dan dat; nog meer dan wat we zien, dan wel wat we beleven, maakt dit zo fantastisch. In het station, bijvoorbeeld, toen we op weg gingen naar hier, begon om 8u stipt het nationaal volkslied te spelen. Voor we goed en wel doorhadden wat er gebeurde, stonden alle Thai rond ons respectvol recht en sommigen mompelden mee. Bij ons kunnen de voetballers het nog niet, laat staan de mens op straat ;-) Gisteren gebeurde hier gewoon op straat hetzelfde, maar dan rond 18u 's avonds. We liepen op de avondmarkt, en iedereen stopte gewoon waarmee hij bezig was en ging rechtstaan. En ja, over het verkeer en het eten hebben we al verteld, maar toch blijft het frappant. We hebben erover getwijfeld om morgen een scooter te huren om de buurt te verkennen maar na het verkeer vanavond weer van dichtbij meegemaakt te hebben, zien we het precies toch niet zo zitten. Stel u namelijk voor: 3 miljoen inwoners op een zakdoek met brommers, moto's en auto's en dat zonder regels... ge denkt wel 2 keer voor ge u daar tussen begeeft. En aangezien we het zuiden nog willen verkennen...

En dan... dan was er vandaag... een ervaring om nooit te vergeten! Waar te beginnen? We werden om 8u opgehaald aan ons hotel met een minibusje (met, zoals betaamt in Thailand, de airco op vriestemperatuur). Tijdens de rit van 1.5uur werd er een reportage getoond over het kamp waar we naar onderweg waren. De beelden waren mooi en inspirerend maar nog niets vergeleken met 'the real thing'. Tijdens het rijden werd het landschap als maar groener en bergachtiger tot we echt een landweggetje inreden, precies midden in de jungle. Op het moment dat onze gids meedeelde dat we bijna zouden arriveren, zagen we de eerste olifanten in de verte! Onze dag kon bijna niet meer stuk. Toen we in het park aankwamen, dat als elephant sanctuary werd gedoopt, werden we ingelicht over wat wel en niet mag met deze giganten. Op het programma stond: ze observeren, voederen en wassen. Niet vergeten te vermelden dat er kleintjes waren, zelfs eentje van 4 maand oud! Jonges, ik zou er uren kunnen over schrijven!

Elephant heaven is er gekomen dankzij een schitterende vrouw die zich inzet voor mishandelde olifanten, weesjes en zoveel meer. We werden bewust gemaakt van hoe er hier (in het Oosten door de lokale bevolking) met olifanten omgegaan wordt om ze te laten luisteren en de 'domme toerist' te vermaken! Echt erg en het heeft onze ogen geopend om niet naar zo'n toeristische attracties te gaan. Wilde ik al eens op een olifant rijden, dan heb ik vandaag gezien waarom niet en vooral, wat veel aangenamer is, de compensatie gehad om hun in hun natuurlijke omgeving te zien!

In het park mogen de olifanten vrij rondlopen, maar het is nog niet in het wild natuurlijk. De vrouw die dit programma startte, hoopt dat ze dit ooit wel kan doen. Het nodige land is hiervoor aangekocht en dankzij onze steun, en die van vele anderen, kan deze droom hopelijk in vervulling gaan.

Op bepaalde uren is het voedertijd en we mochten ze ook echt helpen eten geven. Daarvoor heb je techniek nodig zenne ;-) (zie foto's). Dan mogen ze de rivier in en konden we ze gaan wassen. Schitterend gewoon maar ... het zijn toch grote beesten zenne als ge daar zo naast staat.

Omdat een beeld meer zegt dan 1000 woorden:



























PS bij het bekijken van onze foto's bleek dat de voeder- en badfoto's niet in JPEG staan. Die krijgen jullie dus thuis te zien!

Ah ja, en we hebben gisteren nog eens een marktje gedaan voor de verandering... het shoppen ging goed en we kunnen al goed afdingen (oefening baart kunst) ;-)

... een Thaise

...massage :-)

Ons Ewoudje heeft een pijnlijke schouder. Dus gingen we op zoek naar de befaamde Thaise massage. Er is hier een 'Thai Massage Conservation Club' die werkt met blinde masseurs en masseuses (Ewoud hoopte op het tweede) die gestudeerd hebben aan de befaamde massageschool van Wat Pho in Bangkok (de beste van het land). Voor 150Bath per persoon kan je je hier een uur lang laten bewerken.



Stel u onze massages voor; een zacht muziekje, goed ruikende olie, lekker relax... zo is een Thaise massage dus NIET! We keken eens raar naar elkaar toen ze met ons begonnen; duwen en trekken tot het echt pijn deed, met de duim en ellebogen enzo! iedere spier heeft afgezien maar erna hadden we wel een goed gevoel. Helaas is de pijn van Ewoud zijn schouder nog niet over dus hebben we een goed excuus om morgen terug te gaan :-)



Voor de rest hebben we een (ander) hotelletje gezocht vandaag. We hadden dit als 1e keuze geselecteerd maar gisterenavond (we zijn hier pas rond 20u aangekomen) was het al volzet. Maar nu zijn we dus geinstalleerd voor minstens 2 dagen, afhankelijk van hoe snel we naar de stranden willen en hoeveel we hier nog kunnen zien. Heb het gevoel dat hier echter zoveel te zien is dat we zeker nog eens moeten terug komen (dat weten we nu al he :-))

Natuurlijk zijn we weer op Watjes-tocht geweest. Hier in Chiang Mai staat een van de laatst bewaarde tempels uit de Lanna periode en die moesten we toch gezien hebben. De tempel was weer prachtig met schitterende versiering en een imposante boeddha. Het was er ook heerlijk rustig op het grote complex. Heb de indruk dat we de grote toeristenhordes nog wat voor zijn, gelukkig!





Nu gaan we naar de night bazar en morgen doen we nog twee andere marktjes. Ik heb mij tot hiertoe vree ingehouden maar heb zo een stil vermoeden dat dat eens zou kunnen veranderen... shopping, here I come!

Sawat di Kha (= tot ziens)

... Sukhotai

Alweer zo een schitterende locatie! Prachtig bewaarde tempels in een oase van rust en groen. Hadden in de trotter gelezen dat je er best vroeg kon zijn om de vele bezoekers en groepen voor te zijn. En dat was niet gelogen want we waren blij dat we deze morgend om 6uur (!) opgestaan waren. Na een luxe-ontbijt gingen we op zoek naar de plaatselijke bus. Dankzij de vriendelijke Thai was dit relatief snel in orde.

We hebben genoten van Sukhotai op de fiets. Het domein is iets te groot om te voet te doen en voor 30 baht konden we een fiets huren voor zo lang we wilden.

Voor de rest hebben we vooral genoten van volgende beelden:







Toen was de tijd gekomen om de bus naar Chiang Mai te nemen waar we nu zijn. Ge ziet, al veel afstand afgelegd en veel gezien!

We'll keep you posted.

... de aapjes van Lopburi en een hotel in Pitsanulok

Jaja, Sofie (ikke) had in den trotter gelezen dat er in Lopburi aapjes liepen; er was geen houden aan ;-) Hoewel we van plan waren een nachtje in Lopburi te blijven, zijn we daarvan afgestapt als we doorhadden hoe klein dit stadje wel niet was.Maar de belangrijkste attractie zijn aapjes, massa's aapjes! Ze lopen zomaar in de stad rond, in een bepaald deel toch, en zijn vooral te zien rond een tempel. Deze tempel was vroeger een Hindoe tempel en was opgedragen aan de apen. Dat is nu nog duidelijk want het zijn er, zonder overdrijven, honderden! En foto's dat ik getrokken heb...




Op een bepaald moment zat ik op mijn knie om een mooie foto te kunnen maken en voor ik het wist zaten 3 kleintjes op mij! Super gewoon, en keizacht! Er zijn wel foto's van (heb de camera snel aan Ewoud gegeven)maar deze staan in RAW-formaat dus zullen voor thuis zijn.

Ah ja, en we hebben hier ook nog een Watje gezien ;-)

En toen namen we de trein naar Phitsanulok. De snelle trein (3uur ipv 6) in 2e klasse met airco... amai, het was ne frigo! En dat zorgde er ook voor dat we niet buiten konden kijken, want de ruiten waren beslagen. Maar, ze kwamen wel met eten en drinken! Want ja, die Thai, die doen dus echt niets anders dan eten. Op iedere trein of bus stappen verkopers van allerhande voedingswaren op (warm eten, koud eten, klaargemaakt of rauw,...) want het zou maar eens moeten gebeuren dat je gedurende 1 uur op een trein zit en een klein hongertje hebt! Stel u voor da ge dan niet direct iets kunt eten!? Dat blijkt een verschrikking te zijn voor die mensen. Ze hebben ook altijd een voorraad eten en drank mee, ondanks het feit dat hier alle 2 meter nog iets te kopen is ook.

Een hotel in Phitsanulok vinden, bleek niet evident. De twee die we vanuit de trotter geselecteerd hadden, waren niet echt aangenaam. Gelukkig stond ook nog een luxehotel in de trotter en dus hebben we ons maar opgeofferd om daar te logeren. Amai, met bad en al! we wisten niet waar we het hadden! Een zwembad op het dak van de 4e verdieping (wij zaten op 12e), 2 restaurants en verschillende bars. Zijn daar ook gaan bufetten zowel Thais als 'Europees' en hebben van beiden eens geproefd.

En nu op weg naar Sukhotai.

... Ayutthayaanse pracht

Den titel is van Ewoud, maar hoe 'corny' het ook mag klinken, we waren echt onder de indruk van alle mooie plekjes in Ayutthaya. En ook van de rust. Je loopt daar tussen die prachtige ruines van oude steden en tempels en ertussen zijn er planten, bomen en grasperkjes. De vogeltjes floten rond onze oren maar hoewel ze een bizarre manier van fluiten hadden, konden we ze nooit echt localiseren.

Ons hotelletje in Ayutthaya werd door de trotter beschreven als zeer gezellig en dat was het ook. De behulpzame eigenares, en goede verkoopster, smeerde ons bij de eerste ochtend een rondleiding aan 200Baht per persoon (4 euro dus) om verschillende bezienswaardigheden te zien en rondgereden te worden. Ik was er eerst niet zo voor maar Ewoud had al beslist... en gelukkig want het was super. Eigenlijk komt het erop neer dat je de hele dag rondgereden wordt door een privechauffeur die je naar de belangrijkste plaatsen brengt. We hebben hierdoor dingen gedaan die we anders nooit zouden hebben gedaan omdat ze te ver waren en omdat we niet konden inschatten dewelke de moeite waren (want ge moet weten dat, als er hier nog 2 stenen op elkaar liggen van een oude tempel, deze als even volwaardig op de kaart aangeduid staat als een grote, echte mooie tempel). Hieronder een poging om door onze ogen te kijken:







En dan hebben we nog maar eens een ... marktje gedaan ;-) gewoon super om te zien hoe een gewone straat in een half uur omgetoverd wordt tot een straat met een smalle markt van wel 1 km lang. En als ge denkt dat de auto's dan omgeleid worden of zo? neen neen, de markt beslaat het voetpad en ge moet tussen de kraampjes door laveren. Trouwens, in Thailand geldt algemeen dat de voetganger de laagste is op de ladder van de voorrangsregels. Maar, het moet wel gezegd worden dat, ondanks het chaotisch lijkende verkeer, ze wel kunnen rijden, die Thai.

maar dus, terug naar het marktje; we hebben het eerst veilig gehouden door fruit te kopen (iets lichee-achtigs, super lekker) en dan hebben we ons toch gewaagd aan een stukje vlees. Iets brochette achtig met kip en heel heel heel pikante pepers:-)

Eerder die dag hebben we ook een kokosnoot gekocht voor het sap... man man man, was da goe!!



Ah ja, en als we met lange broek op de foto staan, dan is dat niet omdat het niet warm is, want we zweten ons op die momenten kapot, maar omdat het in veel tempels verplicht is. Ook schoenen uitdoen is hier de gewoonte, wel grappig en eigenlijk ook wel leuk als het zo warm is.

En dan vertrokken we naar Lopburi per overzetboot en trein.

...Ayutthaya

Ten eerste hadden we ons deze morgend overslapen... pas om 9u uit ons bed terwijl het de bedoeling was om een redelijk vroege bus naar Ayutthaya te nemen. maar dat was niet onze fout want we hadden nauwelijks geslapen; onze hotelkamer lag aan een straat waar nogal veel uitgangsleven was en er zijn in Bangkok duidelijk geen restricties ivm nachtlawaai (tot 3u 's nachts luide muziek vlak onder ons venster).

Maar goed, de bus naar Ayuthaya gevonden, na veel onderhandelingen met taxichauffeurs. Hebben dan ongeveer 2u in een bus gezeten die aan alle kanten wiebelde en waarin precies een popconcert aan de gang was. Maar, zo beleef je het echte busvervoer in Thailand he ;-)

Onze bushalte viel buiten het trotterkaartje van Ayutthaya. Echter, we zagen een bord met 1.5km van een plek die wel op ons kaartje stond. Dus wij, met volle moed aan het stappen. Zeker 3 tuktuks afgeslagen want we zouden het wel stappen. Bleek dat de TAT (Thaise toeristische dienst) toch wat verder was dan verwacht. En dan hebben we nog eens dezelfde fout gemaakt bij het zoeken naar het hotel ook :-/ wat moet je daarvoor zijn he? Maar, aan alle nadelen is een voordeel verbonden en we zijn op die manier met ons tweetjes door een mooi park met oude tempels en ruines gestapt... echt tof! Zere voeten enzo, maar wel genoten (Ewoud van de rust en ikke van het foto's trekken). Hierbij een kleine impressie:




Intussen hebben we ons zoveelste marktje gedaan, maar we geraken het niet beu; er is altijd wel weer iets speciaals: ditmaal levende en dode padden en waterslangetjes, ongeboren kippeneieren, roze eieren ... in de marktjes ga je van 1 stap 'hmm dat ruikt goed' naar 'jakkes wat een stank' en hetzelfde geldt voor het uitzicht. Maar het zijn ook de meest diverse dingen door elkaar en de mensen zijn vaak zeer vriendelijk maar spreken geen woord Engels. Leuk leuk om daar met mijn fototoestel rond te lopen :-)



Vanavond gaan we het nog rustig houden in de buurt van ons hotelletje (PU inn ubonpon). Ewoud wil nog een beetje op zijn gemak zijn want volgens hem had vandaag te weinig vanantiegehalte. En we blijven hier morgen ook nog om van de rust en de omgeving te genieten. Daarna gaan we door naar LopBuri.

ps en al 2 keer gewaagd om iets van een stalletje te eten!! (houden het voorlopig wel nog bij min of meer veilige banaanbereidingen).

PS2. wilde er nog meer foto's op zetten, maar is spijtig genoeg veel te traag...

... wats, eten en chinatown

Awel voila, hier zijn we al zie... onze vlucht is goed en vlot verlopen, zonder luchtzakken of andere ongemakken. In tegendeel; we hadden een rij van 3 zetels voor ons twee, pure luxe dus. En Michael... het on board entertainment: yeah baby!

En dan, de bus vinden op de luchthaven die naar het juiste deel van Bangkok reed...onze eerste ontmoetingen met de Thai waren super: als we hulp vroegen, waren ze super hulpvaardig en hielpen ons aan de juiste verbindingen die raar genoeg helemaal niet dezelfde waren als in de trotter... maar wel veel sneller :-)

Ons eerste hotel, daar kunnen we kort over zijn: te goedkoop. Douche en toilet in een ruimte, zonder afscheiding en niet al te proper. Ook het beddegoed was niet geheel proper en de spinnen waren hier duidelijk vriend aan huis. Maar goed, we hebben er geslapen... een beetje toch voor zover mogelijk met veel straatambiance. We zijn voor vanavond wel naar een ander hotel, in dezelfde buurt (vol bartjes en verkopers, zie foto)



Vandaag zijn de voetjes moe want we hebben een hele dag in Bangkok rond gedesterd. Moe maar voldaan want we hebben veel gezien! Eerst te voet, beetje verkeerd gelopen maar binnen de perken, naar de bekendste Wat (tempel) in Bangkok: Wat Phra Kaeo... schoon schoon schoon. Op iedere hoek wilde ik wel een foto trekken, maar aangezien de verbinding hier enorm traag is, zet ik er niet teveel op. De foto hieronder is kleinen Ewoud bij hele grote Thaise wachters.



En ik die vroeger dacht dat deze mooie wezens alleen maar een uit een schitterende verbeelding van Willy Vandersteen konden ontsproten zijn, echt schitterend in het echt! Vandaar gingen we naar het national palace en nog twee Wats: Wat Arun en Wat Pho. Wat Arun, oftewel de tempel van de dageraad is echt de moeite. We hebben het gewaagd deze te beklimmen maar amai, da's geen lachtertje zenne; mega-stijl en super grote trappen. en dan te zeggen dat de beentjes van die thai nog korter zijn dan de onze!

Vervolgens zijn we gaan kuieren in Chinatown. kleine straatjes volgestouwd met kleine kraampjes en waar met moeite ruimte is, mogen er op de koop toe nog auto's door... over het algemeen is Bangkok levensgevaarlijk als je de straat over wil. Bij ons is de logica 'stoppen voor voetgangers', hier is de logica 'oversteken als de auto's in file staan' ... en dan is er wel een brommerke dat uw benen van onder u wil rijden.

Hier in Thailand zie je de mensen constant eten en er staan ook overal eetkraampjes waar ter plekke vanalles bereid wordt. Het ene ruikt al wat beter dan het andere. We hebben nog niet durven proberen maar zijn wel al in de piepkleine plaatselijke eettentjes gaan eten waar de hygiene al niet veel beter is. Volgens de schatting van Ewoud, werkt 1 thai op 3 hier in de horeca (in de brede zin van het woord) ;-)


En da was onze eerste dag zo ongeveer. Natuurlijk hebben we veel meer gezien dan we hier kunnen beschrijven, oa de rivier die we afvoeren met de 'river express boat', maar die verhalen volgen in geuren en kleuren als we thuis zijn.
Het enige nadeel is, dat je hier als toerist niet met rust gelaten wordt; er is altijd wel iets te verkopen of een boottochtje dat de moeite is en zovoort. We hebben ze zelfs een paar keer op gewiekste manier moeten afschudden ;-)

Al bij al is ons eerste gevoel en indruk: super tof en (heel) anders!

xxx

ps eventuele typfouten liggen aan Thais toetsenbord... niet evident ;-)

... de laatste dingen om mee te nemen

Nog eens het lijstje overlopen... volgens mij hebben we alles mee. Hoewel ik het gevoel heb dat we iets vergeten maar we zullen het dan wel merken he.

we hebben beiden een 10-tal kilo op onze rug en een handbagage die nog eens 7 kg weegt. Hopelijks moeten we zo niet teveel rondlopen ;-)

Zoals gisteren beloofd aan ons mama, doen we ons best om, eens in Thailand, minstens alle 3 dagen iets te schrijven. Hopelijks kunnen we iets vaker van ons laten horen, maar da's natuurlijk allemaal afhankelijk van waar we ons bevinden he. In de eeste week doen we wel wat steden aan, dus internet-cafés zullen wel te vinden zijn. De vraag is of Ewoud het geduld gaat hebben om naast mij te zitten wachten terwijl ik iets schrijf. Maar goed, we doen ons best.

Bon, nu ons mentaal voorbereiden op een vlucht van 13uur. Hopelijks is het on board entertainment de moeite, gelijk Michael altijd beweert.

Bye bye en read you soon!
xxx

... een half gevulde rugzak

Jaja, de rugzakken zijn gevuld... ik wilde nog wat plaats sparen om ginder wat cadeautjes en dergelijke te kunnen kopen (vooral voor mezelf dan ;-) ) en dat is gelukt. Onze rugzakken zitten beiden voor ongeveer 3/4e vol. We hebben alletwee zo een kleine 10kg op onze rug.

Mijn redenering: we mogen op de vlucht 20kg per persoon meenemen... dus, als we echt veel dingen kopen, dan kunnen we nog een extra valies van 20kg meenemen. Dat komt dus dik in orde he ;-)

En voor de rest is het nu afwachten tot het zover is. Onze rugzakjes staan trouw te wachten aan de deur, klaar om te vertrekken. We kunnen het ons nog niet goed voorstellen als we hier buiten kijken naar dat druilige weer, dat we binnen een week (!) in het zonnige Thailand zitten.

De weersvoorspellingen voor volgende week volgens 'zoover.be' ziet er lang niet slecht uit met een temperatuur tussen de 25° en 33°...



Bon, om maar te zeggen dat we aftellen he ;-)

...

... een goeie reisroute

Het is niet evident om een reisroute uit te stippelen in een land waar je niets van kent... althans, dat is mijn mening. Natuurlijk is het snel duidelijk wat de plekjes zijn die de moeite waard zijn, als je gaat kijken naar de populaire reisroutes die door organisaties aangeboden worden of je oor eens te luisteren legt bij kennissen... Aan de andere kant zijn dat meestal ook de meest toeristische plaatsjes, dus het zal wel een afwegen worden.

In onze eerste week/week-en-een-half, gaan we echt wel de belangrijkste culturele plaatsen aandoen:
- Als we geen vertragingen hebben, of Ewoud zich niet weer miskeken heeft, komen we om 15u aan in de luchthaven van Bangkok. Om deze stad der Engelen te bezoeken, hebben we 3 dagen uitgetrokken.

- Na Bangkok gaan we met de bus naar Ayutthaya. Daar verwacht ik persoonlijk veel van maar we zullen moeten afwachten wat het geeft. Het fototoestel is er in ieder geval klaar voor!

- Na een dagje Ayutthaya nemen we de trein naar Lopburi, een klein stadje op 1u van Ayutthaya waar we ook gaan overnachten (er zijn maar 3 hotels aangegeven in de trotter dus hopelijk valt dat mee)

- Vandaar gaan we verder naar Phitsanulok waar we 2 dagen blijven en van waar we een uitstap doen naar het bijgelegen Sukhotai.

- We nemen om middernacht de nachttrein naar Chiang Mai waar we normaal gezien vroeg in de morgend aankomen. Voor Chiang Mai, waar iedereen zo enthousiast over is, hebben we minstens 2 dagen uitgetrokken.

Na Chiang Mai nemen we het vliegtuig naar het exotische zuiden om aan Ewoud zijn wensen van zon, zee, strand en ... cocktails te kunnen voldoen. Hopelijk kunnen we rond Krabi en Ko Phi Phi een beetje gaan duiken en het enthousiasme van zij die het voor ons deden, delen.
De laatste week van de vakantie ligt nog niet vast... het zal ervan afhangen hoeveel leuke plekjes we tegenkomen en waar we nog zeker naartoe willen. Ik heb persoonlijk een favoriet plaatsje gevonden (op papier natuurlijk!) in Ko Lanta waar de hutjes op het strand staan. Maar, zoals gezegd, we zien wel waar we uitkomen.

Zeker is dat we op vrijdag 11 december terug in Bangkok moeten zijn om onze vlucht naar huis te nemen. Maar, tot dan gaan we met volle teugen genieten van Thailand en vooral... ons niet opjagen als er iets misloopt!

Nog even een persoonlijk dankwoordje:
Bart, bedankt dat Ewoud je rugzak mag lenen, ik hoop maar dat hij er niet onder bezwijkt!
Karo, bedankt dat ik jouw rugzak mag lenen en dat je onze Gringo zo goed wil verzorgen en wat gezelschap houden samen met Michael en kleine Natan!
Ellen, merci om naar onze Gringo om te kijken en mijn backup te zijn!
Alle anderen, tof dat jullie onze blog lezen!